Kassamedewerkers vertellen over hun grootste ergernissen

Kassamedewerkers vertellen over hun grootste ergernissen

7 september 2018

Je merkte het vanmorgen meteen bij het opstaan: dat laatste speciaalbiertje gisteravond was een slecht idee. Vandaag wordt niet jouw dag. De zon schijnt te fel, de vogels kwetteren als alarmbellen en dan is ook nog je roeryoghurt op. Je zeult je brakke lichaam naar de supermarkt, gooit je loodzware boodschappen op de band en brabbelt een nog net verstaanbaar ‘hallo’ tegen de caissière.

Natuurlijk, je hebt een zwaar leven. Echt. Dat begrijpen we. Maar toch is het niet per se heel leuk voor een kassamedewerker om amper een blik waardig gegund te worden. Wie zorgt er mede, naast je moeder, al jaren voor dat jij gewoon kunt eten? Juist. Wil je geen botte hork zijn, lees dan onderstaande verhalen van Albert Heijn-medewerkers over hoe je je in ieder geval niet hoort te gedragen in een supermarkt.

Nadine (22), werkt 7,5 jaar bij Albert Heijn, momenteel als teamleider kassa

‘Het is irritant als mensen die blowen en totaal niet met drugs kunnen omgaan, toch boodschappen gaan doen. Laatst zag ik twee meisjes van 18 out gaan op de grond bij het zuivelschap. Ik nam ze mee naar achteren en gaf ze wat te drinken. Daar hebben ze anderhalf uur met hun hoofd tussen hun benen staan kotsen. Ik heb een ambulance gebeld en ze zijn meegenomen naar het ziekenhuis. Drie keer raden wie hun braaksel mocht opruimen.’

‘Wanneer mensen over mijn baan praten alsof het minderwaardig werk is, erger ik me. Een oudere dame komt hier al zo lang ik er werk, waarschijnlijk nog veel langer. In haar mandje ligt altijd een reep pure chocola tussen haar andere boodschappen. Heel vaak vraagt ze: “Meisje toch, werk je hier nu nog steeds? God, god.” Ze klinkt dan heel bezorgd, alsof ik mijn leven aan het vergooien ben. Ik begrijp dat niet, want ik vind mijn baan zelf heel leuk en ook nuttig voor de samenleving, in tegenstelling tot heel veel andere banen.’

Houda (18) werkt 3 jaar als caissière bij Albert Heijn

‘Ik sta vaak bij de Scan & Go. Daar komt het regelmatig voor dat klanten mijn aandacht willen en daarom fluiten, of “Hé, kom eens hier” roepen. Ik ben geen hond! Of dat ik bezig ben met een klant en dat iemand dan ongeduldig op mijn rug tikt voor aandacht. Zo a-relaxed.’

‘Als ik achter de kassa zit, vind ik het echt onaardig als mensen me geen gedag zeggen. Ik ben toch geen zelfscankassa. Als iemand niets zegt, dan zeg ik net zo lang “hallo” tot hij of zij wél reageert. Waarschijnlijk zegt iemand dan alleen iets zodat ik ophoud, mij best. Een andere ergernis zijn klanten die met stapels boodschappen naar de kassa komen en die dan ineens niet meer willen. Dan moet ik alles terugbrengen naar de schappen.’

Amal (18) werkt 2 jaar als caissière bij Albert Heijn

‘De pinkassa’s bestaan alweer best een tijdje en je zou denken dat iedereen nu wel weet dat je daar ALLEEN KAN PINNEN. Niets is minder waar. Nog steeds komen mensen met cash aanzetten, terwijl overal groot PINKASSA staat aangegeven en ik het zelfs nog van tevoren tegen ze zeg. Dan moet ik weer bij de counter om annulering vragen terwijl ik mensen in de rij ongeduldiger en chagrijniger zie worden.’

‘Heel raar vind ik het als mensen aan het bellen zijn en je geen gedag zeggen, of je überhaupt niet aankijken. Ik voel me dan net een robot. Waarom gaat zo iemand niet naar een zelfscankassa? Wat ik ook raar vind is dat sommige klanten hun hele mandje op de toonbank zetten en verwachten dat ik hun boodschappen eruit haal.’

Redouan (20) werkt 2 jaar in de Albert Heijn, momenteel op de broodafdeling

‘Het is irritant als klanten mij denigreren of denken dat ik niet slim ben omdat ik bij een supermarkt werk. Laatst had ik per ongeluk een sticker met een verkeerde barcode op een koek geplakt. Kan gebeuren, zou je denken. Maar een vrouw van middelbare leeftijd ging helemaal tekeer, noemde mij “sufferdje” en eiste dat ze mijn baas kon spreken. Ik zei dat dat kon en bood haar aan om de sticker om te ruilen. Dat vond ze blijkbaar erg brutaal, want ze smeet het koekje op de toonbank en liep weg met opgestoken middelvinger.’

Een bezoek aan de Albert Heijn als een therapeutische sessie

‘Na een paar minuten kwam deze vrouw terug om weer in discussie te gaan. Ik was helemaal klaar met haar. Hoe kun je je zo druk maken om een koekje? Mijn god. Ik verbaas me soms echt over al die emoties. Sommige mensen zien een bezoek aan de Albert Heijn als een therapeutische sessie, geloof ik. Het was trouwens een week voordat ik een vast contract zou krijgen, dus ik heb op mijn tong gebeten om niets te zeggen.’

Roxanna (18) werkt 1 jaar als caissière bij Albert Heijn

‘Ik verbaas me er na een jaar nog steeds over dat sommige klanten geen beurtbalkje tussen hun boodschappen zetten. Daardoor wordt het voor mij een raadsel van wie welke boodschappen zijn. Ook onhandig is het als klanten vragen of ik even mee kan lopen om te laten zien waar een bepaald product ligt, terwijl ik achter de kassa zit en er een rij staat. Het raarst vind ik de vraag: “Werk jij hier?” Alsof ik die blauwe blouse en dat naambordje van de Albert Heijn voor mijn plezier draag – al is het over het algemeen heel plezierig om hier te werken!

Illustraties: Esther Aarts

Meer Appie Today Vermaakt